रुसले इरानलाई चुहायो अमेरिकाको युद्ध योजना, हतियार पनि दियो

एजेन्सी । रुसले अमेरिकाको युद्ध योजना इरानलाई चुहाइदिएको छ । त्यसपछि उसले इरानलाई त्यस युद्धबाट जोगिनका लागि हतियारहरू पनि बेचेको छ ।

यी दुई कुरालाई सँगै राखेर हेर्दा यसको अर्थ के हुन्छ भन्ने बारेमा कसैले पनि चर्चा गरिरहेको छैन ।

द न्युयोर्क टाइम्स र पोलिटिकोले रिपोर्ट गरेअनुसार, फेब्रुअरी २० मा रुसी गुप्तचर निकायले अमेरिकाको पूर्ण विकसित आक्रमण योजना तेहरानलाई बुझाएको छ । यसमा कुन लक्ष्यमा आक्रमण गर्ने (टारगेट म्याट्रिक्स), कुन ठाउँबाट आक्रमण सुरु गर्ने (लोन्च प्लेटफर्म) र कुन समयमा आक्रमण गर्ने (टाइमिङ सिक्वेन्स) भन्ने विषयमा सबै विवरणहरू थिए ।

जेनेभा वार्ताको समय तय भइरहँदा नै यो सम्पूर्ण सैन्य अभियानको खाका इरानको आईआरजीसीलाई हस्तान्तरण गरिएको थियो । डेजर्ट स्टर्मदेखि हरेक हवाई सैन्य अभियानको आधारभूत फाइदा आकस्मिकता हुने गर्थ्यो जसलाई मस्कोले एउटै सन्देश पठाएर समाप्त पारिदिएको छ ।

६ हप्ता अघि डिसेम्बर २०२५ मा रुसले गोप्य रूपमा इरानसँग ५० करोड युरोको हतियार सम्झौतामा हस्ताक्षर गरेको थियो । फाइनान्सियल टाइम्सले उक्त सम्झौताको विवरण प्राप्त गरेको छ ।

५०० वटा भर्बा म्यानप्याड्स लोन्चर र २५ सयवटा उन्नत ९एम३३६ क्षेप्यास्त्रहरू रुसले इरानलाई दिएको छ । यो एस–३०० पछि इरानका लागि सबैभन्दा ठूलो हवाई रक्षा प्रणालीको हस्तान्तरण हो जुन रोसोबोरोनएक्सपोर्ट मार्फत विशेषगरी गत जुनमा मिडनाइट ह्यामरले ध्वस्त पारेको संरचनालाई पुनः निर्माण गर्नका लागि सम्झौता गरिएको थियो ।

इरानले आफ्नो हवाई रक्षा प्रणाली ध्वस्त भएको देखेपछि जुलाईमा यस सम्झौताको अनुरोध गरेको थियो । अर्को सैन्य अभियानको तयारी भइरहँदा फेब्रुअरीमा यो योजना चुहावट भयो । चाहे यो योजनाबद्ध रूपमा मिलाइएको होस् वा परिस्थितिको कारणले भएको होस्, यसको नतिजा एउटै छः इरानलाई अब के हुँदैछ भन्ने थाहा छ र उससँग त्यसको सामना गर्नका लागि आवश्यक हतियारहरू पनि छन् ।

अब यसमा चीनलाई पनि जोड्नुहोस् । बेइजिङले इरानलाई सिएम–३०२ सुपरसोनिक एन्टी–शिप मिसाइलहरू हस्तान्तरण गर्ने तयारीमा रहेको रोयटर्सले यसै साता पुष्टि गरेको छ । यसको गति म्याक ३ (ध्वनि भन्दा तीन गुणा छिटो) छ । यो एजिस डिस्ट्रोयरहरूलाई ध्वस्त पार्नका लागि बनाइएको हो ।

साथै, चीनले हरेक अमेरिकी सैन्य आधार शिविर, हरेक विमानवाहक जहाजको प्रस्थान र इजरायली भूमिमा रहेका हरेक एफ–२२ विमानहरूको फोटो खिचिरहेको छ र ती तस्बिरहरूलाई चिनियाँ भाषामा वेइबोमा सार्वजनिक गरिरहेको छ ।

रुसले गुप्तचर सूचना र हवाई रक्षा प्रणाली उपलब्ध गराउँछ । चीनले एन्टी–शिप मिसाइल र वास्तविक समयको निगरानी प्रदान गर्छ । इरानले आक्रमणको योजना, आकाशमा लड्ने हतियार र अमेरिकी जहाजहरूलाई खतरामा पार्ने मिसाइलहरू प्राप्त गर्दछ ।

उनीहरूबीच कुनै औपचारिक त्रिपक्षीय गठबन्धन छैन । कुनै सन्धि पनि छैन । तर, यी तीन शक्तिहरूले स्वतन्त्र रूपमा अमेरिकी आक्रमणलाई सकेसम्म महँगो बनाउन सुनिश्चित गरिरहेका छन् ।

इजरायलमा २० लाख नागरिक (जनसंख्याको १५ प्रतिशत) र वार्षिक ३ अर्ब डलरको व्यापार भएको रुसले इजरायललाई नष्ट गर्ने कसम खाएको देशलाई किन हतियार दिन्छ होला ?

पुटिनले जुन २०२५ मा आफैंले यसको जवाफ दिएका थिए । इजरायल लगभग एउटा रुसीभाषी देश हो । यो योजना चुहावटको लक्ष्य अमेरिका हो, इजरायल होइन ।

भर्बा मिसाइलहरू अमेरिकी विमानहरूमा प्रहार गरिन्छ, इजरायली विमानहरूमा होइन । त्यहाँ रहेका आफ्ना मानिसलाई खतरामा नपारी अमेरिकाको शक्ति प्रदर्शनलाई कमजोर बनाउनु यसको उद्देश्य हो ।

रुस र चीनलाई इरानले युद्ध जित्नुपर्ने आवश्यकता छैन । उनीहरूलाई त केवल अमेरिकाले खर्च गरोस् भन्ने चाहना छ ।

इस्फाहानमा प्रहार गरिने हरेक टमाहक मिसाइल ताइवानको सम्भावित युद्धका लागि कम हुन्छ । पेन्टागनका भित्री स्रोतहरूले ७ देखि १० दिनका लागि मात्र गोलाबारुद बाँकी रहेको स्वीकार गरेका छन् । मस्को र बेइजिङले ती दिनहरूमा अमेरिकाको यति धेरै सटिक हतियारहरू खर्च गराउन चाहन्छन् जुन पुनरुत्पादन गर्न वर्षौं लाग्नेछ ।

इरानको रक्षा भइरहेको छैन । इरानलाई त एउटा साधनको रूपमा प्रयोग गरिँदैछ । अमेरिकालाई रक्ताम्मे बनाउन पुग्ने गरी इरानलाई हतियार दिइएको छ । तयारी गर्न पुग्ने गरी सूचना दिइएको छ । धम्की दिन पुग्ने गरी उपकरण दिइएको छ । तर, जित्न पुग्ने गरी केही दिइएको छैन ।

मस्को र बेइजिङका लागि सबैभन्दा राम्रो नतिजा भनेको एउटा यस्तो युद्ध हो जुन अमेरिकाले जितोस् तर त्यसको मूल्य यति धेरै होस् कि उसले दोस्रोपटक त्यस्तो खर्च धान्न नसकोस् ।

शनिबार (फेब्रुअरी २८) ओमानका विदेशमन्त्रीले वाशिङटनमा उपराष्ट्रपति भ्यान्सलाई भेट्दैछन् जसमा जेनेभाको सबैभन्दा तीव्र सत्रपछि तेहरानले अनुमति दिएका सन्देशहरू हुनेछन् । अर्को साता प्राविधिक वार्ता भियनामा सर्नेछ । कूटनीतिक समय अझै बाँकी छ । तर गुप्तचर सूचनामा हुनुपर्ने क्षति भइसकेको छ ।

रुसले इरानलाई के हुँदैछ भनेर पहिले नै बताइसकेको छ । चीनले अमेरिकी जहाजहरूका लागि खतरा हुने हतियार पहिले नै दिइसकेको छ । आक्रमणको योजना सार्वजनिक भइसकेको छ । रक्षा प्रणालीहरू पुनः निर्माण भइरहेका छन् । एन्टी–शिप मिसाइलहरू हस्तान्तरण भइरहेका छन् ।

अब प्रश्न अमेरिकाले इरानमाथि आक्रमण गर्न सक्छ कि सक्दैन भन्ने होइन । प्रश्न त यो हो कि जुन सैन्य अभियानको बारेमा दुश्मनले पहिले नै पढिसकेको छ, के त्यो अझै पनि सुरु गर्न लायक छ ?