निसान टेक्टनः प्रिमियम फिचर्स र शानदार ड्राइभिङ अनुभवका साथ नयाँ एसयूभीको उदय

एजेन्सी । निसान गाडीको इतिहास निकै गौरवशाली छ जसमा ल्यान्ड क्रुजरसँग प्रतिस्पर्धा गर्ने भरपर्दो एसयूभीदेखि सुपरकारको प्रदर्शनलाई चुनौती दिने जीटी–आरका विभिन्न पुस्ता र विश्वभर सर्वाधिक बिक्री भएको इलेक्ट्रिक कार लीफसम्म समावेश छन् ।

यद्यपि, भारतमा भने निसानले आफ्नो पहिचानका लागि संघर्ष गरिरहनुपरेको छ र केही वर्षअघि प्रतिष्ठित एक्स–ट्रेल नामलाई पुनः भित्र्याउने उनीहरूको प्रयास पनि फितलो हाइब्रिड पावरट्रेन र महँगो मूल्यका कारण सफल हुन सकेन ।

अब भने रेनो डस्टरकै समकक्षको रूपमा निसानले टेक्टन सार्वजनिक गरेको छ र ब्रान्डले यस एसयूभीमा ठूलो आशा राखेको छ ।

यसको अगाडिको डिजाइन निसान पेट्रोलबाट प्रेरित छ, जसमा निसानको लोगो अंकित एउटा ठूलो होरिजन्टल ग्रिल र हेडल्याम्पलाई जोड्ने सी–आकारको एलईडी डीआरएलहरू रहेका छन् । डिजाइन र लुक्स सधैं व्यक्तिगत रुचिमा भर पर्ने कुरा हुन् र मैले रेनो डस्टरलाई यसको बलियो एसयूभी बनावटका कारण मिड–साइज एसयूभी खण्डमा सबैभन्दा राम्रो देखिने कारमध्ये एक मान्दै आएको भए पनि टेक्टनले यसलाई अझ राम्रोसँग प्रस्तुत गरेको छ ।

डस्टरले युवाहरूलाई आकर्षित गर्छ तर निसानले टेक्टनलाई निकै परिपक्व रूप दिएको छ । डिजाइनरहरूले फ्ल्यागशिप निसान पेट्रोलबाट प्रेरणा लिएका छन् जहाँ सिधा रेखाहरूले अगाडिको डिजाइन बनाएका छन् । यसको हेडल्याम्प डस्टरकै जस्तो भए पनि यसमा सी–आकारको एलईडी डीआरएल छ जसले दुवै हेडल्याम्पलाई जोड्छ ।

टेक्टनको अगाडिको भाग चिल्लो छ र तल्लो बम्परमा आकर्षक एलईडी फग लाइटहरू राखिएका छन् । बोनेटमा लेखिएको टेक्टन अक्षरले अलिकति बिझाउँछ र निसानले यो नगरेको भए पनि हुने थियो ।

साइड प्रोफाइलमा परिवर्तनहरू निकै कम छन् र बडी प्यानलहरू रेनो डस्टरसँग मिल्दाजुल्दा छन् । टेक्टनमा सिल्भर फिनिसका एलोय ह्वील र सिल्भर रूफ रेलहरू दिइएका छन् । पछिल्लो भागमा पनि केही परिवर्तन गरिएको छ जसमा नयाँ टेलल्याम्प र परिमार्जित तल्लो बम्पर समावेश छन् ।

सामान्य शब्दमा भन्नुपर्दा डस्टरले आउटडोर गियर लगाएको जस्तो देखिन्छ भने टेक्टनले सुट लगाएको जस्तो भद्र देखिन्छ । यसको भित्री भागमा भने परिवर्तनहरू निकै ठूला महसुस हुन्छन् यद्यपि ती आधारभूत संरचनामै आधारित छन् ।

यसको श्रेय क्रिम र बरगन्डी रंगको मिश्रणलाई जान्छ जुन निकै विशेष र यस खण्डका लागि युनिक छ । निसानले क्याबिनको आकर्षण बढाउन सुनौलो टच दिएर उत्कृष्ट काम गरेको छ जसले गर्दा डार्क र हरियो थिम भएको डस्टरको तुलनामा टेक्क्नको क्याबिन उही लेआउट भए पनि निकै प्रिमियम देखिन्छ ।

यो थिम सिट र ढोकाका प्याडहरूमा पनि विस्तार गरिएको छ । तर, हल्का रंगका कारण समयसँगै यो छिट्टै फोहोर हुन सक्ने समस्या भने रहन सक्छ ।

आफ्नो सहयात्री कारको तुलनामा टेक्टन निकै क्लासिक देखिन्छ र यसमा प्रयोग भएका कपडा र रंगले एसयूभीलाई पूर्णतया फरक महसुस गराउँछन् । फिचर्सको कुरा गर्दा यसमा ठूलो पानोरामिक सनरुफ, डुअल–जोन क्लाइमेट कन्ट्रोल, इलेक्ट्रिक सिट, एडास र पावर टेलगेट जस्ता सुविधाहरू छन् ।

डस्टर र टेक्टन सुविधाहरूको मामिलामा बराबरीमा भए पनि निसानले ड्राइभर डिस्प्लेको ट्रिटमेन्ट निकै राम्रोसँग गरेको छ, विशेषगरी यसको एनालग शैलीको डिस्प्ले । यसको अगाडिका सिटहरू निकै आरामदायी छन् र यसले ड्राइभिङका बेला शरीरलाई राम्रो सपोर्ट प्रदान गर्छन् ।

१.३–लिटर टर्बो इन्जिन अटोमेटिक र म्यानुअल दुवै विकल्पमा उपलब्ध छ भने १.०–लिटर इन्जिन म्यानुअल ट्रान्समिसनमा मात्र उपलब्ध छ । शहरको ट्राफिकमा लो–इन्ड टर्कको कमी र गियर रेसियोका कारण ड्राइभिङ अलिकति झन्झटिलो महसुस हुन सक्छ तर खुला सडकमा भने यसले उत्कृष्ट प्रदर्शन गर्छ ।

इन्जिनमा जुनसुकै गतिमा पनि ओभरटेक गर्न पर्याप्त शक्ति छ यद्यपि तीव्र गतिको अनुभव हुन केही समय लाग्छ । डीसीटीले राम्रो काम गर्छ यद्यपि यो बजारमा रहेका अन्य डीसीटी जस्तो तीव्र छैन । तर, पहाडमा चलाउँदा म्यानुअल मोडको प्रयोग निकै फलदायी हुन्छ ।
१६ हजार फिटको उचाइमा रहेको शिंकु ला पास पुग्दा इन्जिनको कमजोरी देखियो । हावाको कम घनत्वका कारण ठूलो टर्बोले बुस्ट बनाउन सकेन र केही समयका लागि कारले सामान्य इन्जिन जस्तो मात्र प्रदर्शन गर्यो । त्यसमा गतिको कमी महसुस भयो ।
टेक्टनलाई लामो यात्राका लागि उत्कृष्ट बनाउने एउटा प्रमुख कुरा यसको खराब सडकमा चल्ने क्षमता हो । खराब सडक र अफ–रोड खण्डहरूमा पनि यसले सजिलै सामना गर्यो यद्यपि तीव्र गतिमा खाल्डोहरूमा पर्दा भने अलिकति झट्का महसुस हुन सक्छ । धेरैजसो अवस्थामा यो सबै प्रकारका भूभागमा आरामदायी छ ।

टेक्टनको ह्यान्डलिङ आफ्नो सहयात्री कार जस्तै छ जसले यसलाई यस खण्डकै उत्कृष्ट ड्राइभिङ एसयूभीमध्ये एक बनाउँछ । यसको स्टेयरिङ निकै सटिक छ र जाँस्कर उपत्यकाका घुम्ती सडकहरूमा यसलाई चलाउनु निकै आनन्ददायी थियो ।

यसको सन्तुलन निकै राम्रो छ र सामान्य ड्राइभिङ सीप भएको व्यक्तिले पनि यस कारबाट मज्जा लिन सक्छ । टेक्टन अझ महत्त्वपूर्ण हुनुको एउटा कारण के हो भने यसको १.०–लिटर इन्जिन टप–स्पेक भेरियन्टमा पनि उपलब्ध छ जबकि रेनोमा यो केवल मध्यम भेरियन्टसम्म मात्र सीमित छ ।

यसको अर्थ १.३ टर्बोको शक्ति नचाहिनेहरूका लागि निसानको किफायती विकल्प उपलब्ध छ । १.०–लिटर इन्जिन शहरको प्रयोगका लागि उत्कृष्ट भए पनि पहाडी इलाकामा भने यसलाई अलि बढी कसरत गराउनुपर्ने हुन्छ । तैपनि यसमा पर्याप्त शक्ति छ र कतै पनि यो अड्किएन । वास्तवमा हल्का इन्जिनका कारण घुम्तीहरूमा टेक्टन अझ बढी रमाइलो महसुस भयो ।

समग्रमा, टेक्टन एक पूर्ण एसयूभी हो जसमा शानदार डाइनामिक्स, बलियो क्षमता र राम्रा फिचरहरू छन् । क्याबिनको खाली ठाउँ र गुणस्तरमा अझै सुधारको गुन्जाइस भए पनि निसानले १८ लाख भारु मुनिको खण्डमा मूल्यलाई प्राथमिकता दिने ग्राहकहरूलाई लक्षित गरेको छ ।

यस खण्डका अग्रणी कारहरूसँग प्रतिस्पर्धा गर्न निसानले ड्राइभिङ चरित्र र टिकाउपनका हिसाबले एक उत्कृष्ट उत्पादन मैदानमा उतारेको छ । यसले महँगा प्रतिस्पर्धीहरूलाई भन्दा पनि १८ लाख भारुमुनिको तल्लो खण्डमा आफ्नो स्थान बनाउने लक्ष्य राखेको छ ।