साईबाबाका भक्त हुन् मदुरो, पत्नीसँगै भारत आएर गरेका थिए दर्शन

एजेन्सी । भेनेजुएलाका अपदस्थ राष्ट्रपति निकोलस मादुरोको भारतसँग एउटा रोचक सम्बन्ध छ ।

राजनीतिक दमन र विश्वव्यापी प्रतिबन्धहरूभन्दा धेरै अघि मदुरोले आफ्नी पत्नी सिलिया फ्लोरेसमार्फत भारतसँग आध्यात्मिक सम्बन्ध गाँसेका थिए । सिलियालाई पनि मदुरोसँगै पक्राउ गरी अमेरिका बाहिर लगिएको छ ।

मदुरो र फ्लोरेस दुवै सत्य साईबाबाका अनुयायी थिए । क्याथोलिक धर्ममा हुर्किएका मदुरोलाई विवाहअघि फ्लोरेसले नै भारतीय आध्यात्मिक गुरुसँग परिचित गराएकी थिइन् । यस जोडीले सन् २००५ मा सत्य साईबाबालाई भेट्न आन्ध्र प्रदेशको पुट्टपर्तीस्थित प्रशान्ति निलयम आश्रमको भ्रमण गरेको थियो ।

रिपोर्टहरूका अनुसार, मदुरो सत्तामा आएपछि मिराफ्लोरेस प्यालेसस्थित उनको निजी कार्यालयको भित्तामा सिमोन बोलिभार र ह्युगो चाभेजको तस्बिरसँगै साईबाबाको तस्बिर पनि प्रमुखताका साथ झुण्ड्याइएको थियो ।

सन् २०११ मा साईबाबाको मृत्यु भएपछि भेनेजुएलाका तत्कालीन विदेशमन्त्री रहेका मदुरोले आधिकारिक शोक प्रस्तावका लागि पहल गरेका थिए । उनको मार्गदर्शनमा भेनेजुएलाको राष्ट्रिय सभाले आधिकारिक शोक प्रस्ताव पारित गर्यो र गुरुको मानवताका लागि आध्यात्मिक योगदानलाई औपचारिक रूपमा मान्यता दिन एक दिने राष्ट्रिय शोकको घोषणा गर्यो ।

वर्षौंदेखि मदुरोको शासनकालमा धेरै विदेशी संस्थाहरूले देश निकालाको सामना गर्नुपरे पनि सत्य साई संगठनले भने भेनेजुएलामा आफ्नो काम जारी राख्यो । भेनेजुएलामा दक्षिण अमेरिकाकै सबैभन्दा ठूलो साईबाबा भक्त समुदाय छ । त्यसको जरा सन् १९७४ सम्म फैलिएको छ ।

सन् २०२४ मा भेनेजुएला सरकारले आफ्नो राष्ट्रिय दिवस समारोहका लागि पठाएको निमन्त्रणा पत्रमा ॐ को चिह्न अंकित थियो ।

नोभेम्बर २०२५ मा पक्राउ पर्नुभन्दा केही महिनाअघि मात्र मदुरोले राजनीतिक सन्देशहरू छोडेर ती धर्मगुरुको शताब्दी जन्मोत्सवको सम्मान गरेका थिए । उनले एक आधिकारिक विज्ञप्तिमा साईबाबालाई प्रकाशको स्वरूपको रूपमा वर्णन गरे ।

‘हाम्रो भेट हुँदाको क्षण म सधैं सम्झन्छु… यी महान् गुरुको ज्ञानले हामीलाई सधैं आलोकित गरिरहोस्,’ उनले भनेका थिए ।
मदुरोको जन्म २३ नोभेम्बर १९६२ मा एक श्रमजीवी परिवारमा भएको थियो र उनी एक ट्रेड युनियन नेताका छोरा हुन् । सन् १९९२ मा सेनाका अधिकारी चाभेजले असफल सत्तापलटको प्रयास गर्दा मदुरो बस चालकको रूपमा काम गर्थे । उनले चाभेजलाई जेलबाट मुक्त गराउन आन्दोलन गरे र समाजवाद ओझेलमा परेको समयमा पनि उनको कडा वामपन्थी एजेन्डालाई समर्थन गरे ।

सन् १९९८ मा चाभेज निर्वाचित भएपछि मदुरोले संसदमा सिट जिते र दक्षिण अमेरिकामा अमेरिकी हस्तक्षेपविरुद्ध आफ्ना गुरुको स्वघोषित क्रान्तिको पक्षमा वर्षौंसम्म वकालत गरे । विपक्षीहरूले मदुरोको श्रमजीवी पृष्ठभूमिको खिल्ली उडाउँथे र उनलाई चाभेजका कुराहरू दास जस्तै दोहोर्याउने एउटा मूर्ख पात्रको रूपमा चित्रण गर्थे ।

तर, यस्ता आलोचनाले उनको तीव्र प्रगतिमा कुनै बाधा पुर्याएन । उनी राष्ट्रिय सभाको अध्यक्ष र पछि विदेशमन्त्री बने । त्यस भूमिकामा उनले तेलबाट प्राप्त आर्थिक सहायता कार्यक्रममार्फत अन्य विकासोन्मुख देशहरूसँग गठबन्धन बनाउन विश्वको भ्रमण गरे ।

सन् २०१३ मा क्यान्सरका कारण चाभेजको मृत्यु भएपछि मदुरो थोरै मतान्तरले राष्ट्रपतिमा निर्वाचित भए । तर, उनको आफ्नै आकर्षण र उनका पूर्ववर्तीको पौराणिक व्यक्तित्वबीच ठूलो खाडल थियो । तेलको मूल्यमा आएको गिरावटपछि पनि चाभेजकालीन खर्चिला अनुदानहरू कटौती गर्न नचाहँदा उनको शासनकालमा रोटीका लागि लामो लाइन र वस्तुहरूको अभाव जस्ता समस्याहरू देखिए । त्यसले सोभियत संघको पतनको झल्को दिन्थ्यो ।

सन् २०१३ मा मुद्रास्फीति आकाशिएपछि मदुरोले घरेलु उपकरणहरू बेच्ने पसलहरू कब्जा गर्न सेना पठाए र उनीहरूलाई सस्तो मूल्यमा सामान बेच्न बाध्य पारे । त्यसले उनलाई देशभरिको मेयर चुनावअघि लोकप्रिय बनाउन मद्दत गर्यो । सन् २०१८ मा काराकासको एक सडकमा उनी सम्बोधन गरिरहेको बेला विस्फोटक पदार्थ बोकेका ड्रोनहरू पठाएर लडाकुहरूले उनको हत्या गर्ने प्रयास गरेका थिए । त्यसकारण उनले आफ्नो आकस्मिक सार्वजनिक उपस्थिति र सार्वजनिक कार्यक्रमहरूको प्रत्यक्ष प्रसारणमा कमी ल्याए ।

उनको करियरभरि उनकी पत्नी सिलिया फ्लोरेस सधैं उनको साथमा रहिन् । सिलियाले महान्यायाधिवक्ता र संसद्को प्रमुख जस्ता धेरै उच्च पदहरू सम्हालेकी थिइन् र उनी प्रायः आफ्नो श्रीमान् जत्तिकै प्रभावशाली शक्तिकेन्द्रको रूपमा चिनिन्थिन् । अहिले उनीहरू अमेरिकाको न्युयोर्कस्थित जेलमा राखिएका छन् ।