एजेन्सी । चीनले हालै समुद्र सतहबाट ४६ सय ५० मिटरको उचाइमा विश्वकै सबैभन्दा अग्लो स्थानमा अवस्थित कन्सन्ट्रेटेड सोलार परियोजना सञ्चालनमा ल्याएको छ ।
यस परियोजनामा १५ हजार ९ सय २७ वटा हेलियोस्ट्याट्स अर्थात् सूर्यको किरण पछ्याउने विशेष ऐनाहरू प्रयोग गरिएको छ जसले सूर्यको तापलाई केन्द्रित गरी एउटा केन्द्रीय टावरमा पठाउँछन् ।
उक्त तापलाई पग्लिएको नुनमा भण्डारण गरिन्छ जसका कारण घाम अस्ताएपछि पनि प्लान्टले निरन्तर बिजुली उत्पादन गर्न सक्छ । यसै वर्ष राष्ट्रिय ग्रिडमा जोडिएपछि यसले वार्षिक २५ करोड ५० लाख किलोवाट घण्टा बिजुली उत्पादन गर्नेछ जुन झन्डै ५० हजार घरधुरीका लागि पर्याप्त हुनेछ ।
साथै, यसबाट वार्षिक १ लाख ६५ हजार टन कार्बन उत्सर्जनमा कमी आउने अपेक्षा गरिएको छ ।
यो चीनको कुनै एक्लो प्रयास मात्र होइन । पछिल्ला केही महिनाहरूमा चीनले सिन्ज्याङ प्रान्तमा एउटा ठूलो हाइब्रिड सोलार प्लान्ट सञ्चालनमा ल्याएको छ जसले वार्षिक २.०७ टेरावोट घण्टा बिजुली उत्पादन गर्छ । यो झन्डै ८ लाख ३० हजार घरधुरीका लागि पर्याप्त हुन्छ ।
त्यसैगरी, छिङहाई प्रान्तमा अर्को हेलियोस्ट्याट प्लान्ट सञ्चालनमा आएको छ जसले ८० हजार घरधुरीलाई सेवा दिइरहेको छ र वार्षिक १ लाख २१ हजार टन उत्सर्जन कटौती गरिरहेको छ । यी तीन फरक प्रान्तका तीन फरक परियोजनाहरू लगभग एकै वर्षभित्र सम्पन्न भएका हुन् ।
यी प्रत्येक परियोजनाले सौर्य ऊर्जाको एउटा ठूलो इन्जिनियरिङ समस्या समाधान गरेका छन् । सामान्य सोलार प्यानलहरूले सूर्यास्तपछि बिजुली उत्पादन गर्न छोड्छन् तर हेलियोस्ट्याट प्लान्टहरूले बिजुलीको सट्टा सिधै ताप भण्डारण गर्ने भएकाले महँगा ब्याट्रीहरू बिना नै रातभर ग्रिडलाई निरन्तर ऊर्जा प्रदान गर्न सक्छन् ।
यहाँ उल्लेखनीय कुरा कुनै एउटा विशेष तथ्यांक मात्र होइन, बरु चीनले काम गरिरहेको तीव्र गति हो । जहाँ धेरैजसो देशहरू अझै पनि प्रारम्भिक परीक्षणमै अल्झिएका छन्, चीनले भने ग्रिड–स्तरको ऊर्जा भण्डारणलाई एउटा सफल र सजिलै दोहोर्याउन सकिने मोडलका रूपमा स्थापित गरिसकेको छ । उसले हिमालको उचाइदेखि मरुभूमिसम्म विभिन्न स्वरूपमा यस्ता प्लान्टहरू लगभग एकैसाथ निर्माण गरिरहेको छ ।
प्रतिक्रिया