कृषि क्षेत्रमा श्रमिकको कमी भएपछि आप्रवासीलाई काम गर्न लगाउँदै ट्रम्प प्रशासन

एजेन्सी । अमेरिकामा वर्षौंदेखि कृषि क्षेत्रले श्रमिकको अभाव खेपिरहेको छ किनभने खेतीपातीमा काम गर्ने कामदारहरू वृद्ध हुँदैछन् र नयाँ आप्रवासी तथा युवा अमेरिकीहरू खेतबारीमा कडा परिश्रम गर्न इच्छुक छैनन् ।

ट्रम्प प्रशासनका उच्च अधिकारीहरूले सामूहिक देशनिकालाले मद्दत पुग्ने बाचा गरेका थिए जसले गर्दा राम्रो सुविधासहित उच्च ज्याला र शतप्रतिशत अमेरिकी श्रमशक्ति उपलब्ध हुने उनीहरूको दाबी थियो ।

तर, प्रशासनले हालैका महिनाहरूमा उसको आप्रवासन कारवाही र सीमामा गरिएको कडाइले यो समस्यालाई अझ बल्झाएको कुरा गोप्य रूपमा स्वीकार गरेको छ । त्यसैले, यसको साटो प्रशासन वैकल्पिक स्रोततर्फ लागेको छ जसले किसानहरूलाई अस्थायी भिसामा आप्रवासी कामदारहरू भर्ना गर्न सस्तो बनाएको छ ।

धेरै किसानहरूले एच–२ए भनिने यो लोकप्रिय भिसा कार्यक्रममा गरिएको परिवर्तनलाई स्वागत गरेका छन् किनकि अमेरिकी कामदारहरू पाउन गाह्रो छ र उद्योगको आर्थिक अवस्था पनि कठिन छ । तर, आप्रवासन विरोधी र मजदुर युनियनहरू दुवैले यसको विरोध गरेका छन् । यस कदमले विदेशी कामदारको हिस्सा मात्र बढाउनेछ र स्वदेशी कामदारलाई हानी पुर्याउनुका साथै उनीहरूको ज्याला घटाउनेछ भन्ने उनीहरूको तर्क छ ।

यो जारी बहसले आप्रवासन घटाउने, खाद्यान्नको मूल्य कम राख्ने र अमेरिकी कामदारहरूलाई मद्दत गर्ने प्रशासनका प्रमुख लक्ष्यहरू कसरी आपसमा बाझिन सक्छन् भन्ने कुरालाई उजागर गर्छ । यसमा रहेका स्वार्थका द्वन्द्वहरूले कानुनी र गैरकानुनी आप्रवासनप्रति ट्रम्पको कडा नीतिका नकारात्मक असरहरू पनि देखाउँछन् ।

कृषि सचिव ब्रुक एल रोलिन्सले एक विज्ञप्तिमा प्रशासनले नियामक बोझ कम गर्न र श्रम लागत घटाउन वास्तविक सुधारहरू लागू गरिरहेको बताइन् । ‘कृषि अर्थतन्त्र कठिन अवस्थामा छ र राष्ट्रपति ट्रम्पले किसानहरू सफल हुनका लागि आवश्यक सबै उपकरणहरू प्रयोग गरिरहनुभएको छ,’ उनले भनिन् ।

क्यालिफोर्निया फार्म ब्युरो र मिशिगन स्टेट युनिभर्सिटीको नयाँ सर्वेक्षण अनुसार, क्यालिफोर्नियाका केवल ०.४ प्रतिशत किसानहरूले कृषि छापाका कारण प्रत्यक्ष रूपमा कामदार गुमाएको बताएका छन् । तर, १४ प्रतिशतभन्दा बढीले छापा र कडा आप्रवासन कार्यान्वयनका कारण उत्पन्न चिन्ताले कामदारको अभाव सिर्जना गरेको बताए ।

फलफूल र तरकारी जस्ता धेरै श्रम चाहिने बालीहरूको हकमा यो संख्या झण्डै २० प्रतिशत थियो ।

श्रम विभागले अक्टोबरमा एच–२ए कार्यक्रमलाई परिमार्जन गर्दै कामदार खोज्न गाह्रो भएको स्वीकार गर्यो । उसले भन्यो, ‘गैरकानुनी विदेशीहरूको आगमन लगभग ठप्प हुनु र कानुनी श्रमशक्तिको अभावले उत्पादन लागतमा ठूलो असर पुर्याएको छ र घरेलु खाद्य उत्पादनको स्थिरता तथा अमेरिकी उपभोक्ताहरूका लागि मूल्यमा खतरा उत्पन्न गरेको छ ।’

ट्रम्पको प्रमुख घरेलु नीति विधेयक लागू भएपछि यो समस्या अझ बढ्ने एजेन्सीले चेतावनी दिएको छ । यसले करिब २ लाख २५ हजार कामदारहरूलाई काम गर्नबाट निरुत्साहित गर्न सक्छ ।

नयाँ परिवर्तनहरू अन्तर्गत, एजेन्सीले एच–२ए कामदारहरूलाई दिइने ज्याला गणना गर्ने तरिका समायोजन गर्यो जसले गर्दा केही राज्यहरूमा प्रतिघण्टा १ देखि ७ डलरसम्म ज्याला घट्ने अनुमान गरिएको छ । कृषि मालिकहरूले अब पाहुना कामदारहरूलाई दिइने सुविधा प्याकेजमा आवासलाई पनि समावेश गर्न पाउनेछन् ।

ज्याला कटौतीले युनाइटेड फार्म वर्कर्स अफ अमेरिकाद्वारा मुद्दा दायर गर्न प्रेरित गरेको छ जसले हजारौं क्षेत्रका कामदारहरूको प्रतिनिधित्व गर्छ । यस नियमले अमेरिकी कामदारहरूको ज्याला घटाएर वा उनीहरूलाई श्रम बजारबाट पूर्ण रूपमा बाहिर धकेलेर हानी पुर्याउने यसको तर्क छ ।

‘यी कार्यहरूले दशकौंदेखि खेतमा काम गर्ने अमेरिकी कामदारहरूलाई विस्थापित गर्नेछन् र दुर्व्यवहारको जोखिममा रहेका विदेशी कामदारहरूलाई भित्र्याउनेछन्,’ युनियनकी अध्यक्ष टेरेसा रोमेरोले एक अन्तर्वार्तामा भनिन् । उनले एच–२ए कामदारहरू प्रायः शोषण र मानव तस्करीको सिकार हुने गरेको पनि उल्लेख गरिन् ।

आप्रवासन घटाउनुपर्छ भन्ने मान्यता राख्ने सेन्टर फर इमिग्रेसन स्टडीजका कार्यकारी निर्देशक मार्क क्रिकोरियनले पनि यसमा सहमति जनाए । यी परिवर्तनहरूले विदेशी आप्रवासनलाई बढावा दिने र कृषिमा अटोमेसन (स्वचालन) लाई निरुत्साहित गर्ने उनले नोभेम्बरमा एउटा लेखमा लेखेका छन् । यो ट्रम्प प्रशासनको घोषित उद्देश्यको विपरीत हो ।

तर, कोलोराडोमा आरुको बगैंचा र दाखबारी चलाउने ब्रुस टालबोटका लागि यो कदमले उनको ज्याला खर्च कम गर्नेछ र उनलाई थप कामदार भर्ना गर्न अनुमति दिनेछ । यसले खेतीपातीलाई आर्थिक रूपमा केही सक्षम बनाउनेछ । टालबोटले एक दशकभन्दा बढी समयदेखि एच–२ए कार्यक्रम प्रयोग गरिरहेका छन् किनभने स्थानीय रूपमा उपलब्ध कामदारहरू निकै घटेका छन् ।

कोलोराडोको फलफूल र तरकारी उद्योग मौसमी भएकाले उनले क्यालिफोर्नियाका फार्महरू जस्तो वर्षैभरि रोजगारी दिन नसक्ने बताए । यसले गर्दा रुख छाँट्ने र फल टिप्ने गाह्रो काममा स्थानीयहरू आकर्षित हुँदैनन् । एक वर्ष पर्याप्त स्थानीय कामदार नहुँदा र एच–२ए भिसा पर्खिरहँदा उनको बगैंचामा ४० हजार पाउन्ड फलफूल नष्ट भएको थियो ।

टालबोटको फार्मले वार्षिक रूपमा ४८ देखि ६० जना पाहुना कामदारहरूलाई रोजगारी दिन्छ जसमध्ये अधिकांश मेक्सिकोका पुराना कामदारहरू हुन् र केवल आधा दर्जन स्थानीय कामदारहरू छन् ।

‘के मिहिनेती अमेरिकीहरू छन् ? पक्कै पनि छन्,’ उनले भने, ‘तर तिनीहरू निर्माण, तेल र ग्यास जस्ता स्थायी जागिरमा छन् । तिनीहरू मौसमी खेतीमा छैनन् ।’

स्थानीय कामदारको अभावको बारेमा टालबोटको कुरा तथ्यांकमा पनि देखिन्छ । एच–२ए कार्यक्रम अन्तर्गत, रोजगारदाताहरूले अमेरिकी कामदारहरू भर्ना गर्न असमर्थ भएको प्रमाणित गर्नुपर्छ । सन् २०२५ मा ४ लाख १५ हजारभन्दा बढी विज्ञापन गरिएका पदहरूमध्ये केवल १८२ पदमा मात्र स्वदेशी आवेदक परेका थिए ।

पछिल्लो दुई दशकमा एच–२ए भिसा पदहरूको संख्या तीव्र रूपमा बढेको छ । सन् २००५ मा यो संख्या ५० हजार थियो भने सन् २०२५ को आर्थिक वर्षमा यो झण्डै ४ लाख पुगेको छ । यी अस्थायी कामदारहरूले अहिले कुल बाली कामदारको १५ प्रतिशत हिस्सा ओगटेका छन् । (करिब ४० प्रतिशत कामदारहरू अनधिकृत आप्रवासी र करिब एक तिहाइ अमेरिकी नागरिक हुन् ।)

आइडाहोमा झण्डै तीन दशकदेखि कृषि मजदुरको रूपमा काम गरिरहेकी मारियाले (जसले आफ्नो थर बताउन चाहिनन् किनकि उनी अमेरिकमा काम गर्न आधिकारिक रूपमा अनुमति प्राप्त छैनन्) यो कार्यक्रमको विस्तारलाई प्रत्यक्ष देखेकी छन् ।

पछिल्ला चार वर्षमा धेरै एच–२ए कामदारहरू आउन थालेपछि उनले प्याज, सिमी र गहुँ रोप्ने र काट्ने काममा कम समय बिताउन पाएकी छन् ।

गुमेको समयको क्षतिपूर्ति गर्न मारियाले तामालेस बेच्न थालेकी छिन् जबकि अन्य स्थानीय कामदारहरूले दोस्रो काम खोजेका छन् । र उनको अमेरिकामा जन्मेको १७ वर्षीय छोराले पनि खेतमा काम पाउन सकेनन् । एच–२ए कामदारको उपलब्धताका कारण अब किशोरहरू नचाहिने उनलाई बताइएको थियो ।

यो वर्ष एच–२ए कामदारको ज्याला कटौतीको परिणामस्वरूप मारियाको प्रति घण्टा कमाइ १७ डलरबाट घटेर ११ डलर पुग्न सक्छ । यस कटौतीले गर्दा उनले आइडाहो छोडेर अन्तै काम खोज्ने सोचिरहेकी छन् ।

‘हाम्रो तलब यति धेरै घटाइनु न्यायोचित हो जस्तो मलाई लाग्दैन,’ मारियाले भनिन् । उनले आफू अवकाशको उमेर नजिक पुगे पनि काम रोक्न सक्ने अवस्थामा नरहेको बताइन् ।

मारिया र उनको छोराले भोगेको यो परिस्थिति अर्थशास्त्रीहरूले उठाएको एउटा बुँदालाई पुष्टि गर्छ । एच–२ए कामदारहरूको ज्याला घटाउनाले न त कृषिमा अमेरिकी कामदारहरू बढ्नेछन् न त स्वदेशी कामदारको तलब नै बढ्नेछ ।

वामपन्थी झुकाव भएको थिंकट्यांक इकोनोमिक पोलिसी इन्स्टिच्युटले ज्याला गणनाको यस परिवर्तनले पाहुना कामदारको वार्षिक ज्यालामा २ अर्ब डलर र अमेरिकी कामदारको ज्यालामा ३ अर्ब डलर कटौती गर्ने अनुमान गरेको छ ।

युनिभर्सिटी अफ क्यालिफोर्नियाका प्रोफेसर फिलिप मार्टिनले प्रशासनको कृषि श्रमको अभाव हुने दाबीमा शंका व्यक्त गरे । जेसुकै तर्क दिए पनि यी कदमहरूले कृषिमा अमेरिकी कामदारहरूको संख्या नबढाउने उनले नोट गरे ।

‘यो एउटा आधारभूत आर्थिक कुरा हो,’ उनले थपे, ‘ऊर्जा—ग्यास र तेल—जस्तो केही कुराको अभाव छ भने तपाईंले मानिसहरूलाई खोज्न प्रोत्साहन दिन मूल्य बढाउनुहुन्छ, होइन र ?’

ज्याला घटाउनाले यसको साटो अमेरिकी किसानहरू मशिन, पाहुना कामदार र खाद्य आयातमा झन् बढी निर्भर हुने उनले बताए ।

कंग्रेसले पनि यस कार्यक्रममा अझ व्यापक परिवर्तन गर्ने विचार गरिरहेको छ । गत वर्ष पेश गरिएको एउटा द्विदलीय विधेयकले आवेदन प्रक्रियालाई सहज बनाउने, लागत घटाउने र हाल योग्य नभएका दुग्ध किसान जस्ता वर्षैभरि काम दिने रोजगारदाताहरूका लागि पनि यसलाई विस्तार गर्ने लक्ष्य राखेको छ । (विधेयकले अमेरिकामा रहेका अनधिकृत कृषि मजदुरहरूका लागि कानुनी हैसियत प्राप्त गर्ने बाटो पनि तय गर्नेछ।)

कोलोराडोका बगैंचा सञ्चालक टालबोटले एच–२ए कार्यक्रममा प्रशासनले गरेको परिवर्तनको प्रशंसा गरे र कंग्रेसले यसलाई अझ पारदर्शी र प्रयोग गर्न सजिलो बनाउने आशा व्यक्त गरे । तैपनि, उनले यी कदमहरू निकै कम र निकै ढिलो भएको चिन्ता व्यक्त गरे ।

‘श्रम लागतकै कारण धेरैले यो व्यवसाय अब चल्दैन भन्दै काम छाडिरहेका छन्,’ उनले भने ।

त्यसैले टालबोटका लागि एच–२ए कार्यक्रम अनिवार्य छ । उनले भने, ‘पाहुना कामदार बिना हामी खेती गर्न सक्दैनौं ।’