एजेन्सी । भेनेजुएलाका अपदस्थ राष्ट्रपति निकोलस मदुरोको विकल्पको रूपमा मारिया कोरिना माचादोलाई किन समर्थन नगर्ने निर्णय गरेको हो भन्नेबारे द न्युयोर्क टाइम्सले चाखलाग्दा विवरणहरू सार्वजनिक गरेको छ ।
माचादोले ट्रम्पको साटो नोबेल शान्ति पुरस्कार जितेको कुरासँग यसको कुनै सम्बन्ध नरहेको बताइएको छ ।
अमेरिकाका विदेशमन्त्री मार्को रुबियो लगायत वरिष्ठ अधिकारीहरूको तर्कबाट ट्रम्प विश्वस्त भएका थिए । अमेरिकाले भेनेजुएलाका विपक्षी नेताहरूलाई समर्थन गर्ने प्रयास गरेमा देशलाई थप अस्थिर बनाउन सक्ने र देशभित्र अझ बलियो सैन्य उपस्थितिको आवश्यकता पर्न सक्ने भनी अधिकारीहरूले ट्रम्पलाई बताएका थिए । सीआईएको एक क्लासिफाइड गुप्तचर विश्लेषणले पनि सोही धारणा प्रतिबिम्बित गरेको थियो ।
वरिष्ठ अमेरिकी अधिकारीहरू मदुरोको शक्तिको बारेमा माचादोको मूल्यांकनबाट निराश भएका थिए । उनीहरूलाई माचादोले गलत रिपोर्टहरू उपलब्ध गराएको महसुस भएको थियो । उनीहरूले भेनेजुएलामा सत्ताकब्जा गर्ने माचादोको क्षमताप्रति पनि शंका गरेका थिए ।
ट्रम्पका दूत रिचर्ड ग्रेनेलले माचादोका प्रतिनिधिहरूसँग भेटेका थिए र उनीहरूलाई काराकासमा माचादोसँग प्रत्यक्ष भेटघाटको व्यवस्था मिलाउन र उनीहरूले मुक्त गर्न चाहेका राजनीतिक बन्दीहरूको सूची उपलब्ध गराउन आग्रह गरेका थिए । तर, प्रत्यक्ष भेटघाट कहिल्यै भएन । अमेरिकी प्रतिनिधिमण्डलले सुरक्षाको आश्वासन दिए पनि माचादोले ग्रेनेललाई भेट्न अस्वीकार गरिन् ।
अन्तर्क्रियाहरूको बारेमा जानकारी पाएका व्यक्तिहरूका अनुसार, समयसँगै सम्बन्ध बिग्रँदै गयो । माचादो र उनको टोलीले राजनीतिक बन्दीहरूको सूचीको अनुरोधलाई बेवास्ता गरे ।
निर्वाचनमा उठ्नबाट रोक लगाइएपछि ग्रेनेलले माचाडोलाई आफ्ना प्रतिनिधि उम्मेदवार एडमुन्डो गोन्जालेजलाई पदमा पुर्याउने योजनाको रूपरेखा तयार गर्न बारम्बार दबाब दिएका थिए । उनले लोकतान्त्रिक रूपमा निर्वाचित सरकारलाई कसरी सत्तामा पुर्याउने भन्नेबारे कुनै ठोस विचारहरू व्यक्त नगरेपछि उनी निराश भए ।
ग्रेनेलले मदुरोलाई अवैध भनेर जोडदार रूपमा निन्दा नगरेकोमा माचादो दुःखी थिइन् । त्यस्तो बयान सत्य भए पनि यसले उनको कूटनीतिक पहुँचलाई कमजोर बनाउने ग्रेनेलले आफ्ना सहकर्मीहरूलाई भनेका थिए ।
मदुरो सरकारसँग कुनै पनि वार्ता वा सम्पर्कलाई पूर्ण रूपमा अस्वीकार गर्नु माचादोको राजनीतिक रणनीतिको आधारशिला रहेको छ । तर, यसले सत्ताका लागि उनको प्रयासलाई सक्षम बनाउन सक्ने बृहत्तर गठबन्धन निर्माण गर्ने उनको क्षमतालाई कमजोर बनाएको छ ।
प्रतिबन्धहरूप्रति माचादोको स्पष्ट समर्थनले भेनेजुएलाको व्यापारिक सम्भ्रान्त वर्गसँगको उनको सम्बन्ध बिगारेको छ । त्यसले मदुरो सरकारको १३ वर्षको शासनपछि पनि देशमा काम जारी राख्न उनीसँग एक प्रकारको समझदारी कायम गरेका थिए ।
माचादोका आर्थिक सल्लाहकारहरूले भेनेजुएलामा जाने हरेक डलर मादुरोको लागि हो भन्ने तर्क गरेका थिए । यो एक कट्टरपन्थी अडान थियो जसले देशमा जीवनस्तर सुधार्न काम गरिरहेका भेनेजुएलाको नागरिक समाजका धेरै सदस्यहरूलाई उनीबाट टाढा बनाएको थियो ।
उनको सन्देश बढ्दो रूपमा विदेशमा रहेका भेनेजुएलालीहरूको विचारसँग मिल्न थालेको थियो र भेनेजुएलामा नै रहेका मानिसहरूको वास्तविकताबाट टाढिएको थियो ।
माचादोको टोली र निर्वासनमा रहेका सहयोगीहरूले आफ्नो विचारभन्दा फरक काम गर्ने सार्वजनिक व्यक्तित्वहरूलाई आक्रमण गर्न र बदनाम गर्न सामाजिक सञ्जालको सहारा लिए । यी कार्यहरूले गर्दा माचादोले डेमोक्रेटिक पार्टीका सदस्य र धेरै अमेरिकी तथा भेनेजुएलाली व्यापारीहरूको समर्थन गुमाइन् । भेनेजुएलामा तिनीहरूको स्वार्थ थियो र ट्रम्पको घेरामा प्रभाव पनि थियो ।
युनिभर्सिटी अफ नर्थ टेक्सस एट डलासका राजनीतिशास्त्रका प्राध्यापक ओर्लान्डो जे. पेरेजले माचादो र उनका सहयोगीहरूको बारेमा भने, ‘उनीहरूसँग सत्ताको साँचो छैन । उनीहरूसँग संस्थाहरू छैनन् र बाह्य सहयोगबिना उनीहरू भेनेजुएलामा पुनः सत्तामा आउने छैनन् ।’
प्रतिक्रिया